kode adsense disini
Hot Best Seller

The Art of Loving

Availability: Ready to download

The fiftieth Anniversary Edition of the groundbreaking international bestseller that has shown millions of readers how to achieve rich, productive lives by developing their hidden capacities for love Most people are unable to love on the only level that truly matters: love that is compounded of maturity, self-knowledge, and courage. As with every art, love demands practice The fiftieth Anniversary Edition of the groundbreaking international bestseller that has shown millions of readers how to achieve rich, productive lives by developing their hidden capacities for love Most people are unable to love on the only level that truly matters: love that is compounded of maturity, self-knowledge, and courage. As with every art, love demands practice and concentration, as well as genuine insight and understanding. In his classic work, The Art of Loving, renowned psychoanalyst and social philosopher Erich Fromm explores love in all its aspects—not only romantic love, steeped in false conceptions and lofty expectations, but also brotherly love, erotic love, self-love, the love of God, and the love of parents for their children.


Compare
kode adsense disini

The fiftieth Anniversary Edition of the groundbreaking international bestseller that has shown millions of readers how to achieve rich, productive lives by developing their hidden capacities for love Most people are unable to love on the only level that truly matters: love that is compounded of maturity, self-knowledge, and courage. As with every art, love demands practice The fiftieth Anniversary Edition of the groundbreaking international bestseller that has shown millions of readers how to achieve rich, productive lives by developing their hidden capacities for love Most people are unable to love on the only level that truly matters: love that is compounded of maturity, self-knowledge, and courage. As with every art, love demands practice and concentration, as well as genuine insight and understanding. In his classic work, The Art of Loving, renowned psychoanalyst and social philosopher Erich Fromm explores love in all its aspects—not only romantic love, steeped in false conceptions and lofty expectations, but also brotherly love, erotic love, self-love, the love of God, and the love of parents for their children.

30 review for The Art of Loving

  1. 4 out of 5

    Jeruen

    My goodness, what is this dude smoking? Someone close to me made me aware that this book existed, and so out of curiosity, I decided to borrow the book from the library and read it. It took me 2 days, and really, I hated every bit of this book, for several reasons that I will delineate below. But first, let me tell you what this book is about. Obviously, this is non-fiction. This is written by Erich Fromm, a prominent German social psychologist who happens to belong to the Frankfurt School, also k My goodness, what is this dude smoking? Someone close to me made me aware that this book existed, and so out of curiosity, I decided to borrow the book from the library and read it. It took me 2 days, and really, I hated every bit of this book, for several reasons that I will delineate below. But first, let me tell you what this book is about. Obviously, this is non-fiction. This is written by Erich Fromm, a prominent German social psychologist who happens to belong to the Frankfurt School, also known as the proponents of Critical Theory. And in this book, Fromm outlines his theory of love, and how it is an art. As with other arts, such as painting and sculpture, he claims that love has two parts: theory and practice. The book is divided accordingly. In the theory section, he goes over five different types of love: brotherly love, motherly love, erotic love, self-love, and love of God. He explains the different functions of these different types, and its various characteristics. And in the practice section, he basically gives various factors that affect and influence the practice of love. So, where do I begin criticizing this work? First of all, I deeply hated the fact that his arguments are all along the lines of speculation. I am all for empiricism, and he has all these grandiose claims that were never proven with evidence, all throughout the book. He has claims for example about the difference between motherly and fatherly love, about the importance of the male-female divide, about mothers and instinct, but all of his arguments are conjecture, and not actually supported by empirical evidence. I being a scientist have big problems with that. I also think that he suffers from a cultural bias, in that in Eurocentric cultures, at least, love as a concept actually refers to various different things, which roughly corresponds to the different "types" of love. However, I think that it is just an accident of language that English has one word to refer to all of those, which gives the illusion that all of these concepts are inter-related and compose a superset of human emotions. However, one simply has to look to other cultures, and one will realize that there are actually different words that refer to these "types" of love. Greek for example has four different words for what the English language refers to as "love". C. S. Lewis actually has a book discussing the Four Loves as seen in Christianity. Thus, I fear that this book, which is in a way a typology of "love" may actually be resting on the false premise that there is something in common will all manifestations of love, and that Fromm is just undergoing an endeavor that is ontologically faulty. This can be seen by the various differing assumptions that he makes regarding the different types of love. Speaking of assumptions, this is another part in which I have problems with. He makes all these assumptions about the various characteristics of various "loves" but I can think of so many counter-examples to prove him wrong. One assumption he has is the instinct of the mother to her offspring, and how that is the defining factor in motherly love. He claims that mothers by virtue of giving birth of her child, are predisposed to love her child unconditionally. I believe the contrary. I think I can re-explain every phenomenon he tackles with a simpler rule, without resorting to various other assumptions, and that is by claiming that "love" as we know it is simply a matter of constraint satisfaction and selfishness. We show love to a target because we need something from the target: whether it be one's child, one's brother, one's sexual partner, or one's God. If the need goes away, then we stop showing love. Thus, in the case of motherly love, when there is another need that is present in the mother, that runs counter to the need pertaining to the infant, then the mother will sooner or later give up the child for adoption, abandoning the infant in one way or another. If motherly love were instinctive, then we won't actually be witness to the grave number of orphanages around the world. Another assumption he makes is the centrality of the male-female opposition. He claims that these two poles are necessary for real erotic love to happen. By implication, he explicitly claims that homosexuals are incapable of love. I tend to disagree. Personally, I believe that humans can be post-gendered and has the ability to be attracted to another person, regardless of the other person's gender, if one's constraints are set up that way. Thus, gender variation for me is just a matter of constraint setting. I do not like the fact that Fromm categorically eliminates the ability to love from non-heterosexual people. Perhaps it is just the sign of the times he was living in (the book was published in 1956), and important studies by Alfred Kinsey and Evelyn Hooker were not around yet. As of 1956, homosexuality was still listed as a mental illness according to the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, and wasn't removed from the list until 1974. Alfred Kinsey published two seminal volumes on sexual behavior of the human male and female, and Evelyn Hooker did several series of experiments providing evidence that self-identified homosexuals were no worse in social adjustment than the general population. I actually found her experiments rather neat, where she took two groups of samples: homosexuals and heterosexuals. She conducted three tests across the two groups: the Thematic Apperception Test; the Make-a-Picture-Story Test; and the Rorschach Inkblot Test. She then asked other specialists to determine whether there is a significant difference between the two samples based on their test performance. In all tests, the specialists' ability to differentiate was no better than chance, suggesting that there are no significant differences between homosexuals and heterosexuals when it comes to social performance. Fromm also has a section on love of God. Again, I can explain this by selfishness. Love of God for me is simply another term for therapeutic delusion. Humans sometimes need to feel that they are not in total control of their lives, to the point that they construct an entity "higher" than them. This in effect removes the blame from themselves, whenever there is a tragic event that has happened. Things that are seemingly beyond their control are given an explanation by invoking the notion of God. This for me is a selfish act, because it's basically a form of a survival mechanism. The human basically victimizes oneself and removes the responsibility and reassigns it to God. Having belief in God also has a second function, and that is to give hope, hoping that the afterlife is better than the present, which again is a survival mechanism, because otherwise, people may not be able to survive the present. Now, I have tried to explain the concept of love by recasting it in terms of selfishness. I do believe that human behavior can be reduced to two terms: selfishness and curiosity. Love is never self-sacrificing. Someone told me that we only continue to love if we are loved in return: we love our mates as long as our mates love us. If not, then the relationship breaks down. So the question is, do I believe in love? I guess the answer depends on what that question actually means. If by believing in love, it refers to the act of immediately finding oneself attracted to some other person, with no rhyme or reason, then I have to answer no. However, if by believing in love, it refers to the act of ascertaining whether an individual is beneficial for oneself, that even though one can survive by its own, one has determined that the system can be improved by factoring in the other person, and therefore pursuing that person, then my answer is yes. Love for me is a selfish act: it's an act of system improvement. It is an economic act, getting something from someone else in exchange for something else. Thus, a successful relationship occurs whenever there are two people who mutually satisfies the needs of each other. So, I have offered here a counter explanation to the phenomenon of love. I believe that it is a simpler explanation, satisfying Occam's Razor. I have fewer assumptions: constraint satisfaction and selfishness. I only assume that those are the two big factors, and the variation on human behavior can be explained by modulating the various constraints that are different across the board. I believe that my thesis here is also testable: I could easily imagine a way to sample this, and one can run a regression model and see whether the factors really are significant or not. Needless to say, I belong more to the experimental psychology camp, than the Frankfurt School. And needless to say, I was dissatisfied with this book. I am giving it 0.5 out of 5 stars.

  2. 4 out of 5

    John Kulm

    I went through this book again partly because it has so much to say, and partly because I wanted to re-read Erich Fromm's instructions on how to meditate. I like the way he puts it, on pages 101 - 102: “If I am attached to another person because I cannot stand on my own feet, he or she may be a lifesaver, but the relationship is not one of love. Paradoxically, the ability to be alone is the condition for the ability to love. Anyone who tries to be alone with himself will discover how difficult i I went through this book again partly because it has so much to say, and partly because I wanted to re-read Erich Fromm's instructions on how to meditate. I like the way he puts it, on pages 101 - 102: “If I am attached to another person because I cannot stand on my own feet, he or she may be a lifesaver, but the relationship is not one of love. Paradoxically, the ability to be alone is the condition for the ability to love. Anyone who tries to be alone with himself will discover how difficult it is. He will begin to feel restless, fidgety, or even to sense considerable anxiety. He will be prone to rationalize his unwillingness to go on with this practice by thinking that it has no value, is just silly, that it takes too much time, and so on, and so on. He will also observe that all sorts of thoughts come to mind which take possession of him. He will find himself thinking about his plans for later in the day, or about some difficulty in a job he has to do, or where to go in the evening, or about any number of things that fill his mind – rather than permitting it to empty itself. It would be helpful to practice a few very simple exercises, as for instance, to sit in a relaxed position (neither slouching, nor rigid), to close one’s eyes, and to try to see a white screen in front of one’s eyes, and to try to remove all interfering pictures and thoughts, then to try to follow one’s breathing; not to think about it, nor force it, but to follow it – and in doing so to sense it; furthermore to try to have a sense of 'I'; I = myself, as the center of my powers, as the creator of my world. One should, at least, do such a concentration exercise every morning for twenty minutes (and if possible longer) and every evening before going to bed.”

  3. 4 out of 5

    Ahmad Sharabiani

    The Art of Loving, Erich Fromm The Art of Loving is a 1956 book by psychoanalyst and social philosopher Erich Fromm, which was published as part of the World Perspectives Series edited by Ruth Nanda Anshen. In this work, Fromm develops his perspective on human nature, from his earlier work, Escape from Freedom and Man for Himself – principles which he revisits in many of his other major works. تاریخ نخستین خوانش: دز یکی از روزها سال 1974 میلادی عنوان: هنر عشق ورزیدن؛ نویسنده: اریش فروم؛ مترجم: پوری The Art of Loving, Erich Fromm The Art of Loving is a 1956 book by psychoanalyst and social philosopher Erich Fromm, which was published as part of the World Perspectives Series edited by Ruth Nanda Anshen. In this work, Fromm develops his perspective on human nature, from his earlier work, Escape from Freedom and Man for Himself – principles which he revisits in many of his other major works. تاریخ نخستین خوانش: دز یکی از روزها سال 1974 میلادی عنوان: هنر عشق ورزیدن؛ نویسنده: اریش فروم؛ مترجم: پوری سلطانی؛ تهران، امیرکبیر، 1348؛ در 235 ص؛ موضوع: عشق - قرن آن که هیچ نمیداند، به چیزی عشق نمیورزد، آن که عشق میورزد بیگمان چیزی میداند. بسیار یاد گرفتم از خواندن دوباره اش، همیشه آفرین بر هنر عشق، درک و تمیز جدائی و وصال، نسخه مرداد ماه سال 1353 هجری خورشیدی با گفتاری از مجید رهنما. ا. شربیانی

  4. 4 out of 5

    Mohammadreza

    انذار این کتاب برخلاف اسمِ زرد و طراحی جلد مزخرفِ انتشارات مرواید، به هیچ وجه کتابِ زردی نیست و برخلاف تصور اولیه، دستورالعملی برای عاشق شدن و نحوه¬ی عشق¬ورزی، نیست. پس برای کسی که دنبال چند دستورِ ساده و عملی جهت عشق¬ورزی (مخ¬زنی) می¬گردد، ناامیدکننده خواهد بود. روحِ کتاب تنها ده سال پس از پایان جنگ جهانی دوم، یعنی بعد از فروریختن تمام آرمان¬ها و امیدها به نیک¬اندیشی و نیک¬کرداریِ بشر، یک روانکاوِ چپ¬گرا، کتابی با موضوع عشق می¬نویسد که در آن با امید و مثبت-اندیشی، بشر را به عشق¬ورزیدن نسبت به تمام انذار این کتاب برخلاف اسمِ زرد و طراحی جلد مزخرفِ انتشارات مرواید، به هیچ وجه کتابِ زردی نیست و برخلاف تصور اولیه، دستورالعملی برای عاشق شدن و نحوه¬ی عشق¬ورزی، نیست. پس برای کسی که دنبال چند دستورِ ساده و عملی جهت عشق¬ورزی (مخ¬زنی) می¬گردد، ناامیدکننده خواهد بود. روحِ کتاب تنها ده سال پس از پایان جنگ جهانی دوم، یعنی بعد از فروریختن تمام آرمان¬ها و امیدها به نیک¬اندیشی و نیک¬کرداریِ بشر، یک روانکاوِ چپ¬گرا، کتابی با موضوع عشق می¬نویسد که در آن با امید و مثبت-اندیشی، بشر را به عشق¬ورزیدن نسبت به تمام ابناء بشر فرا می¬خواند. این کار، عمقِ نگاه انسانی (اومانیستی) و آرمانیِ اریک فروم را بازمی¬تابد. فروم هنوز به ارزش¬های کلاسیکی چون خودشناسی، نوع¬دوستی، ایثار و پرورش استعدادهای درونی اعتقاد دارد و به طرزی کاملن انسانی و دلنشین هنوز خوش¬بین است که انسان روزی به مفهومِ حقیقیِ عشق، عاشق باشد و عشق بورزد. خوش¬بینی¬ای که با پشتوانه¬ی شناخت علمی و دقیق او از سرشت بشر و انتقادهای تند و سازش-ناپذیرش با نظام سرمایه¬داری همراه است. آیا فروم اشتباه می¬کرد؟ آیا او صرفن یک انقلابی¬ی کله¬شقِ آرمان¬گراست؟ فرانکفورتی¬های خشن اندیشمندان مکتب فرانکفورت (از جمله والتر بنیامین، هورکهایمر و تئودور آدورنو) همواره دشمن خونیِ نظام سرمایه-داری بودند. مصرف¬گرایی، مدگرایی و هدایت شدن سلیقه¬ها توسط شرکت¬های چندملیتی، نظام مبادله¬ای کالا، کالایی شدن و حاکمیت عرضه و تقاضا در تمام شئون زندگی بشر چیزی بود که هرگز تو کَتشان نمی¬رفت. اریک فروم نیز در این کتاب از کالایی و قراردادی شدن مفهوم عشق و در نتیجه انحطاط و سطحی شدن آن در جامعه¬ی غرب انتقاد می¬کند. انحطاطی که از آغاز قرن بیستم، با اشائه¬ی نظریه¬ی روانکاوی فروید توسط نظام سرمایه¬داری آغاز شده ( تقلیل مفهوم عشق به رابطه¬ی جنسی) و توسط همکاران روانشناسِ وی تقویت می¬شود، تا جایی که به ارائه¬ی الگوها و باید و نبایدها برای زندگی زناشویی پیش می¬رود. یعنی چارچوب گذاشتن برای رفتار بشر، یعنی پیش¬بینی پذیر کردنِ او، همان خواست نظام سرمایه¬داری که بتواند به راحتی برای مصرفِ هرچه بیشترِ محصولات خود به راحتی برنامه بریزد. زن و شوهری که عاشق همدیگر نیستند مجبورند با رعایتِ قوانین و رسوماتی که برای آنها تعریف شده، زندگیِ خود را تحمل¬پذیر سازند. عشق¬ ورزیدن هنر است؟ فروم تصورِ عمومی نسبت به عشق، که آن را امری «غیرارادی» و ناگهانی و قدرتمند می¬داند که آدمی را «درگیر» خود می¬کند و او را به «انفعال» می¬کشاند، نمی¬پذیرد و معتقد است عشق یک امر کاملن «آگاهانه»، «ارادی» و «با تصمیم» است که برای حصول به آن و رسیدن به معشوق نیاز به «تلاش»، «تمرین» و «استعداد عشق¬ورزی» دارد. از نظر او کسی که می¬خواهد عشق بورزد باید آمادگی و قدرت این را داشته باشد که همه¬ی وجود خود را با رضایت و شادمانی، در اختیارِ طرف مقابلِ خود، بگذارد و طرف مقابلش نیز همین‌طور کار را کند. انسان باید خود را دوست داشته باشد تا بتواند همه¬ی جهان و معشوق خود را نیز دوست داشته باشد. او باید استعداد و توانایی عشق ورزی را همانند تمام هنرهای دیگر بیاموزد و در خود پرورش دهد. تنها انسانی که به بلوغِ کامل رسیده است و دیدی انسان¬دوستانه دارد و از خودخواهی¬ها و احساس نیازمندیِ خود رها شده باشد، می¬تواند عشق بورزد. انواع عشق از قسمت¬های جذاب کتاب که روانکاوانه¬تر است و عشق را به انواع مختلف تقسیم می¬کند: عشق مادرانه، عشق پدرانه، عشق جنسی، عشق به خود و عشق به خدا. (view spoiler)[کودک در مراحل رشد خود دو نوع عشق را تجربه می¬کند: عشق مادرانه که بی قید و شرط است و تحت هر شرایطی به کودک ابراز می¬شود و کودک می¬فهمد ذاتن، بدون اینکه کاری انجام داده باشد مستوجب دریافت عشق است، چون هست. این عشق «منفعلانه» است. در مراحل بعدی عشق پدرانه را تجربه می¬کند که مشروط است و کودک باید برای دریافت آن تلاش کند و کار مورد پسندِ پدر را انجام دهد. این عشق «فعالانه» است و مشارکتِ فرزند را طلب می¬کند. اگر هر دو نوع عشق به طور کامل به کودک ابراز شود، فرزند در بزرگسالی، خود پدر و مادری در درون خود خواهد داشت و همزمان عشقی پدرانه و مادرانه به همنوعِ خود و به خود خواهد داشت، یعنی برادرانه همه را دوست خواهد داشت (عشق برادرانه) و شادمانه نیز عاشقِ خود خواهد بود ( عشق به خود). از نظر فروم یک عشقِ حقیقی مجموعه¬ی تمام این عشق¬هاست و این عشق است که منجر به بروزِ هرچه بیشتر استعدادهای انسان و در نهایت آزادیِ کاملِ اوست. اگر هرکدام از این عشق¬ها بر دیگری غلبه کند عشقی ناکامل و نوروز (عصبی) خواهیم داشت. مثلن اگر مردی در کودکی بیش از حد عشق مادرانه دریافت کرده باشد، در بزرگسالی نیز، قدرت عمل و مشارکت فعالانه در عشق را نخواهد داشت و همواره تمایل دارد دریافت کننده¬ی عشق باشد و بیشتر به دنبال مادر میگردد تا معشوق. (hide spoiler)] نصیحت این کتابو بخونید. خیلی راحت مفاهیم رو بیان کرده و بسیار روونه. جامعه¬ی ما خیلی از ایده¬آل¬ها و ارزش¬هاش رو داره از دست می¬ده و عشق¬های حالا هرچیزی هستند به جز عشق. همیشه هم سنتها و ارزش¬های قدیمی بد نیستند و این کتاب یه جورایی پاسدارِ ارزش¬هایی یه که ممکنه قدیمی به نظر برسن اما آرامش¬بخشن و ضروری برای جامعه¬ی سرعت¬زده، مضطرب، سطحی و مصرف¬گرای ما. با وجودِ فاصله¬ی پنجاه ساله¬ی فروم با ما، انگار این کتاب برای ما نوشته شده که داریم تو مناسبات سرمایه¬داری خفه میشیم.

  5. 4 out of 5

    Soheil

    تعريف ما حتما كارتونها و فيلم هاى عاشقانه ى كليشه اى رو ديدين.همونايى كه عاشق فقط با يك نگاه،يك دل نه صد دل شيفته و دلداده ى معشوق ميشه و بعد از گذروندن كلى كشمكش و مانعى كه فيلمنامه نويس سر راهشون ميذاره بالاخره بهم ميرسن و آخر داستان هم "براى هميشه به خوبى و خوشى در كنار هم زندگى ميكنن".خُب تصوير انسان امروزى از عشق چيه؟آيا اين نيست كه "عشق يك احساس شديد دوست داشتنه كه خيلى شانسى و يهويى از خودش رونمايى ميكنه و اگه باز خيلى خوش شانس باشيم،احساسات عاشقانمون خود به خود موندگار ميشه و باعث ميشه ما ‏تعريف ما حتما كارتونها و فيلم هاى عاشقانه ى كليشه اى رو ديدين.همونايى كه عاشق فقط با يك نگاه،يك دل نه صد دل شيفته و دلداده ى معشوق ميشه و بعد از گذروندن كلى كشمكش و مانعى كه فيلمنامه نويس سر راهشون ميذاره بالاخره بهم ميرسن و آخر داستان هم "براى هميشه به خوبى و خوشى در كنار هم زندگى ميكنن".خُب تصوير انسان امروزى از عشق چيه؟آيا اين نيست كه "عشق يك احساس شديد دوست داشتنه كه خيلى شانسى و يهويى از خودش رونمايى ميكنه و اگه باز خيلى خوش شانس باشيم،احساسات عاشقانمون خود به خود موندگار ميشه و باعث ميشه ما و معشوقمون تا هميشه به خوبى و خوشى به زندگى ادامه بديم."؟يا شايدم عشق رو صرفا در احساسات جنسى خلاصه مى كند؟حتى برخى كلا عشق را مانند يك عامل خطرناك در وجود خود قرنطينه مى كنند و منطق و خِرد را به خيال خود جايگزين مى كنند!آيا جايگاه عشق صرفا در حد يه احساسه؟آيا عشق پديده اى خود به خوديست؟منشأ آن چيست؟آيا فقط يكبار اتفاق ميفتد؟ ‏تعريف يك اومانيست اريش فروم نظرات جالبى دارد.ما در فرهنگى مصرف گرا زندگى مى كنيم؛فرهنگى كه در آن تمركز بر معامله و خريد و فروش كالا ست و افراد در مواجهه با افراد ديگر،منفعت و ضرر خود را اولويت قرار مى دهند.عشق نيز تحت تاثير اين رويكرد به مثابه يك قرارداد تجارى و يا كار گروهى درآمده و به انحطاط كشيده شده ست.وقتى عشق را مى يابيم از منفعت خود شادمان مى شويم،جذابيتى را احساس مى كنيم كه در واقع ناشى از كشش هاى جنسى ست و پس از اولين آميزش،از محو شدن جذابيت عشق سرخورده مى شويم.فروم مى گويد ارزش عشق بالاتر ازين حرفاست.اساسا عشق يك پاسخ وجوديست.پاسخى به وانهادگى و جدايى انسان از طبيعت و هستى،پاسخى كه انسان را از تنهايى هستى شناسانه اش به وصال مى رساند.عشق ،يكى شدن است و در حين حال آزاد بودن،دادن است و بخشيدن-و نه صرفا گرفتن-.قبل از هر چيز نياز هست كه عشق را دسته بندى كنيم.چرا كه مثلا ماهيت و كاركرد "عشق بى قيد و شرط مادر" با "عشق مشروط پدر" در باطنِ امر، متفاوت است و يا "عشق برادرانه" تفاوتى بنيادين را نسبت به "عشق به خود" يا "عشق به خدا" شامل مى شود.اما ازين ها مهمتر اينست كه بدانيم،عشق پديده اى شانسى يا خود به خودى نيست.هنر و مهارتى ست كه بايد با تمرين و ممارست پرورده شود.اما تمرين عشق ديگر چيست؟آيا به اين معنى ست كه خود را مدام وادار كنيم كه عاشق اين و آن شويم و ديگران را به مثابه ى كيسه بوكس يا حريف تمرينى بپندازيم؟نه،در واقع تمارين آن كوچكترين شباهتى در ظاهر به عشق ندارند.اريش فروم،هنر و مهارت عشق را در زمره ى ديگر هنر ها مى پندارد و مى گويد كه داشتن انضباط، بردبارى، علاقه، ايمان و ... از عوامل كليدى تمرين هر هنرى -مثل عشق- هستند.عشق از نظر فروم،٤ بخش كليدى دارد:مراقبت از عشق و معشوق خود،مسئوليت پذيرى نسبت به نياز هاى معشوق و واكنش مطلوب به آن،احترام به محبوب خود و پذيرفتن او-همان طورى كه هست- و نهايتا آگاهى از احوالات و نياز هاى او كه در حقيقت زيستن در لحظه را مى طلبد. ‏نقاط ضعف به نظرم كتاب در بخش نظرى عشق،يعنى در تعريف چيستى و كاركرد و انواع عشق و همينطور وضع عشق در جامعه امروزى فوق العاده عمل مى كند.اما در قسمت عملى و تمرينى،كمى سربسته به موضوع ميپردازد.نكته ى مثبت كتاب اينست كه اريش فروم هم در روانكاوى،هم در روانشناسى،هم در جامعه شناسى و هم در فلسفه اشراف كاملى دارد و كاملا عميق و ريشه اى به موضوع عشق ميپردازد.اما در راه واكاوى ريشه ها،گاهى آنقدر پيش مى رود و زياده روى مى كند كه كاملا از اصل مسئله جدا مى افتد و به حاشيه مى رود و مى توانست خيلى خلاصه و موجز تر بررسى ها را انجام دهد.در مجموع تجربه ى خيلى خوبى بود.

  6. 4 out of 5

    Hoda Elsayed

    يُعرِّف إريك فروم الحب فى كتابه : "بأنه ليس علاقة بشخص معين بل هو موقف يحدد علاقة الشخص بالعالم ككل وليس تجاه موضوع واحد للحب." يقول إريك فروم إن العناصر الرئيسة في الحب هي أربعة: الرعاية: فالحب هو الاهتمام الفعال بنمو وحياة ذلك الذي نحبه. المسؤولية: أن تكون قادراً ومستعداً لأن تستجيب لحاجات الآخرين سواء عبروا عنها أم لم يعبروا. الاحترام: وهو القدرة على رؤية الشخص كما هو وإدراك فردانيته المتفردة أي تقبل الآخر كما هو على عيوبه دون أن نفرض عليه أي تغيير. المعرفة: وهو جانب من الحب لا يتوقف عند المح يُعرِّف إريك فروم الحب فى كتابه : "بأنه ليس علاقة بشخص معين بل هو موقف يحدد علاقة الشخص بالعالم ككل وليس تجاه موضوع واحد للحب." يقول إريك فروم إن العناصر الرئيسة في الحب هي أربعة: الرعاية: فالحب هو الاهتمام الفعال بنمو وحياة ذلك الذي نحبه. المسؤولية: أن تكون قادراً ومستعداً لأن تستجيب لحاجات الآخرين سواء عبروا عنها أم لم يعبروا. الاحترام: وهو القدرة على رؤية الشخص كما هو وإدراك فردانيته المتفردة أي تقبل الآخر كما هو على عيوبه دون أن نفرض عليه أي تغيير. المعرفة: وهو جانب من الحب لا يتوقف عند المحيط بل ينفذ إلى اللب أي أن ترى محبوبك في داخل نفسه وتتفهم طبيعته وطريقة تفكيره. يوضح هذا الكتاب أن مشاعر الحب ليست شعوراً خفياً ينتاب الإنسان بعيداً عن مستوى وعيه، بل العكس، إذ إن جميع التجارب الإنسانية في الحب تفشل إذا لم يطمح الإنسان غلى تطوير ذاته بشكل كلي ولا يستطيع الإنسان أن يتمتع بالحب ما لم يتحلى بالشجاعة والإيمان والنظام. اسم الكتاب قد يوحي بسيطرة أفكار وكلمات التنمية البشرية عليه، لكن اريك فروم يوضح لنا معنى الحب بطريقة عقلانية فلسفية. ستكون قراءة هذا الكتاب تجربة مليئة بخيبة الأمل لأي إنسان يتوقع تعليمات سهلة في فن الحب، أن هذا الكتاب- بالعكس- يريد أن يبين أن الحب إحساسا عاطفيا يمكن للإنسان أن ينغمر فيه بسهولة من قبل أي إنسان بغض النظر عن مستوى النضج الذي وصل إليه.

  7. 5 out of 5

    Trevor

    If my mate George hadn’t recommended this book there is no chance at all that I would have read it. I’ve a strange relationship with LOVE – in that I think it is grossly overrated by our society. You could get away with thinking that if you were not ‘in love’ in our society then there is something terribly wrong with you. Never mind that the notion of being constantly ‘in love’ – in a world where this is all too frequently confused with being infatuated – would be a nightmare not worth living. As If my mate George hadn’t recommended this book there is no chance at all that I would have read it. I’ve a strange relationship with LOVE – in that I think it is grossly overrated by our society. You could get away with thinking that if you were not ‘in love’ in our society then there is something terribly wrong with you. Never mind that the notion of being constantly ‘in love’ – in a world where this is all too frequently confused with being infatuated – would be a nightmare not worth living. As I said to George – I can see why people settle for sex, rather than love. Fromm’s idea of love sounds far too hard. This is what I would generally call a ‘white-board’ book. A book in which someone has picked a term rich in meaning – in this case love, but other’s I’ve read have been on Lust or the parts of the human body - and run with it. Germaine Greer has one out at the moment called Rage I believe, although she could just as easily have written one called mock-outrage. All sorts of love are covered, Brotherly Love, Romantic Love, Religious Love, Motherly Love… Like I said, a white-board book where a huge mind-map has been padded out into continuous prose. This all makes the book sound much less interesting than I actually found it – but I want to give you an idea of some of my dissatisfactions too. I mentioned that I was reading Fromm to someone at work and he asked who is Fromm. I said, “I guess he is a bit of a Freudian–Marxist with an interest in Buddhism.” My friend looked at me quizzically for a moment and said, “Well, it isn’t exactly saying, ‘pick me up and read me’ just yet.” I didn’t dare tell him what the book was called. When I was separating from my wife a very dear friend of mine suggested that I read a book called, Pulling Your Own Strings. I worked at the City Council and had the luxury of being able to turn to the computer on my desk, order a book from the city library and have it appear on my desk the very next day. There are few nicer pleasures in life. Anyway, the book appeared and it had a rainbow in the cover… I told her that I didn’t think I could read this book. The problem being that I would need to read it mostly on public transport – and a rainbow, I mean, Jesus. I said to her, “Look, the title is bad enough, but at least I can pretend that I thought it was about masturbation, but a rainbow…there is no excuse for a rainbow unless the book is called something like, Classic Gay Shortstories.” There is a very similar problem with a book called, The Art of Loving. One expects it to be written by Hugh Heffner or Dr Shagalot. The question is what is love? Is it a rather pleasant sensation or an art and therefore something one learns and gets better at over time? Fromm points out that mostly we act as if love were a sensation – something that happens to us and we have mostly no control over. We believe that love is something that just is. We can’t help who we fall in love with, we can’t help who we fall out of love with and we fundamentally believe that there is someone out there that is just right for us. There is no effort involved in loving – in fact, effort implies the two people weren’t really ‘made for each other’ and that effortless love is the only ‘real’ love. We look down on other cultures where marriages are ‘arranged’ and although I won’t be arranging my daughters’ marriages, I’m not quite so smug about the ‘self-evident’ superiority of marrying for ‘love’. The main problem with arranged marriages, for me, is not the impossibility of love in these types of marriage – the arranged marriages I’ve witnessed in my life have involved much more ‘choice’ than we generally consider possible in our standard Western interpretation or plots for dozens of Disney cartoons. The real problem is how women in such marriages tend to be traded like chattel. It is hard to see how this could possibly be avoided in ‘arranged marriages’ – although, in the large grey area between the black of arranged marriages and the white of marrying for love there are ‘blind dates organised by friends’ and ‘marry anyone you can get your hands on so as not to end up on the shelf’ and other such shades. One of the things I found most interesting, and perhaps one of the most illuminating ideas in the book, was his talk about the love of God. Quite early on he says, “In conventional Western theology the attempt is made to know God by thought, to make statements about God. It is assumed that I can know God in my thought. In mysticism, which is the consequent outcome of monotheism … the attempt is given up to know God by thought, and it is replaced by the experience of union with God in which there is no more room – and no need – for knowledge about God.” Love for another person – particularly love for a life-partner (as I guess it would be called today) – is fairly similar to this love of God, love as atonement with God. Fromm repeatedly says that our highest desire (whether we recognise it or not) is unity with another. For Fromm this is the ground of love of all people and true love of another is premised on our being able to love everyone. There are all manner of qualifications for this unity – not unlike the line from The Prophet: Sing and dance together and be joyous, but each one of you be alone, even as the strings of a lute are alone though they quiver with the same music. The big downer – to use an Americanism – is that Fromm barely feels that true love is possible in Western Capitalist societies. Our obsession with consumerism; our ideas that love is a sensation, rather than an art; our alienation from our essential selves; our inability to concentrate and focus – all of these work against us truly ‘being’ in love. This, then, is the Buddhist aspect of Fromm. The point is to learn how to be in the present – and being in the present implies truly being ‘with’ your partner. I think I finally got the point of sex once I realised it wasn’t about what I was feeling, but about understanding and anticipating the feelings of the person I was with. When I was too young to understand I heard Dave Allen tell a joke on TV about a newly married couple who rolled over to go to sleep rather than finish having sex after one of them asked, “Can’t you think of anyone else either?” I’d have preferred to have never been old enough to understand that joke. Shakespeare makes a similar point when he has Edmund (why do his ‘bad-guys’ so often get the best lines?) say in King Lear about the lecherous begetters of bastard children when compared to most ‘married sexual partners’, “Who, in the lusty stealth of Nature, take more composition and fierce quality than doth, within a dull, stale, tired bed, go to th’ creating a whole tribe of fobs got ‘tween a sleep and wake?” Gods, stand up for bastards indeed. Or as Fromm himself would have it: “The main condition for the achievement of love is the overcoming of one’s narcissism”. But it is not just about being present in bed for Fromm. Loving is about being alive – and being alive is about being truly conscious. Fromm is concerned that many of us think life is somehow supposed to be about ‘relaxing’ – to Fromm the only time one should relax is when one is asleep. He is a man well aware that time, and therefore life itself, is not to be wasted – that we are better to wear out than to rust. More than once I experienced a ‘shock of recognition’ in reading this book, particularly towards the end when he was discussing dysfunctions based on experiences of parental role models. Although I found his division between maternal and paternal love all a little simplistic, some of this did make me question my relationships and how they may have been based on my own experiences and learnings from my parents and also to wonder about the examples I’ve given my daughters. Never pleasant thoughts. I didn’t enjoy this book nearly as much as The Art of Being, but there are more ‘thoughts per page’ here than in your typical book on this subject and if it is a ‘whiteboard book’ it is a particularly full and rewarding one.

  8. 4 out of 5

    Nawal

    This book confirms the idea that reading is a basic tool in the living of a good life, a better one indeed. Reading the Art of love awoke inside me some long dormant craving to approach the subject matter of love in a Tangible and Lucid way as Fromm did. In this book, Fromm asserts that love is essential to human flourishing and survival "love is the answer to the problem of human existence" he discusses frankly and candidly his theory of love in all its aspects: not only romantic love, so steeped This book confirms the idea that reading is a basic tool in the living of a good life, a better one indeed. Reading the Art of love awoke inside me some long dormant craving to approach the subject matter of love in a Tangible and Lucid way as Fromm did. In this book, Fromm asserts that love is essential to human flourishing and survival "love is the answer to the problem of human existence" he discusses frankly and candidly his theory of love in all its aspects: not only romantic love, so steeped in false conceptions, but also love of parents for children, brotherly love, erotic love, self-love and love for God. Learning to love, he suggests, requires care, responsibility, respect, and knowledge to master the art of love as he metaphorically puts it. Fromm also writes about the disintegration of love in contemporary western society; he stressed tirelessly that modern Western society practices “the socially patterned pathology of love”, thus, love in the forms he describes is a relatively rare phenomenon in capitalist society, and that its place is taken by a number of forms of pseudo-love which are in reality so many forms of the disintegration of love.” In short, Erich Fromm believes that love is not a noun or object, but a verb or practice, the way you practice love depends on your approach and understanding of the existential problems of your life and at the same time, determines the wholeness you will experience as a human being. In a more practical sense, reading The Art of Loving can give you tools to help you learn the art of living as well. “Love is a decision, it is a judgment, it is a promise. If love were only a feeling, there would be no basis for the promise to love each other forever. A feeling comes and it may go. How can I judge that it will stay forever, when my act does not involve judgment and decision.” “Modern man has transformed himself into a commodity; he experiences his life energy as an investment with which he should make the highest profit, considering his position and the situation on the personality market. He is alienated from himself, from his fellow men and from nature. His main aim is a profitable exchange of his skills, knowledge, and of himself, his "personality package" with others who are equally intent on a fair and profitable exchange. Life has no goal except the one to move, no principle except the one of fair exchange, no satisfaction except the one to consume.”

  9. 5 out of 5

    Carlos

    La típica pregunta ¿Qué es el amor? Erich Fromm lo explica en este libro, pero claro, es muy difícil que una sola persona sea dueña de la verdad a un tipo de respuesta como en este tema. Sus hipótesis y también afirmaciones son interesantes. Varios tipos de amor y sentimiento puro, algo que en esta sociedad contemporánea hemos perdido, quizás debido a la globalización, la carga de trabajo, la falta de tiempo, o lo que sea. El amor, al ser arte, tiene un valor también histórico, cultural y social, La típica pregunta ¿Qué es el amor? Erich Fromm lo explica en este libro, pero claro, es muy difícil que una sola persona sea dueña de la verdad a un tipo de respuesta como en este tema. Sus hipótesis y también afirmaciones son interesantes. Varios tipos de amor y sentimiento puro, algo que en esta sociedad contemporánea hemos perdido, quizás debido a la globalización, la carga de trabajo, la falta de tiempo, o lo que sea. El amor, al ser arte, tiene un valor también histórico, cultural y social, entre otras cosas. El amor mirado desde diferentes perspectivas. Hay algunas cosas en las que no concuerdo o me parecen demasiado extrañas, pero siempre es interesante mirar otros puntos de vista. ¿Recomendado? Sí, hace ver al amor como quizás no lo vi antes y a partir de eso, analizarlo fríamente.

  10. 5 out of 5

    M.rmt

    عشق،واژه ای که بیش از پیش با آن مواجه ایم واژه ای که به اشتباه برداشت شده و به کار میرود: ★از نظر نویسنده،انسان به علت آگاهی از خود به عنوان موجودی مستقل که هیچ گونه اراده ای در تولد و مرگ خویش ندارد و هراس از مرگ خود و اطرافیانش دچار اضطراب و نگرانی ست.سرچشمه تمامی اضطراب ها، جدایی و رهایی ست.بنابراین کوشش انسان همواره بر این بوده تا بر این حس فاءق آید.در گذشته ارتباط تنگاتنگ انسان و طبیعت،ازین رنج می کاسته اما با گذر زمان و پیشرفت تمدن روز به روزبر حس تنهایی افزوده می شود.عیاشی جنسی و می گساری عشق،واژه ای که بیش از پیش با آن مواجه ایم واژه ای که به اشتباه برداشت شده و به کار میرود: ★از نظر نویسنده،انسان به علت آگاهی از خود به عنوان موجودی مستقل که هیچ گونه اراده ای در تولد و مرگ خویش ندارد و هراس از مرگ خود و اطرافیانش دچار اضطراب و نگرانی ست.سرچشمه تمامی اضطراب ها، جدایی و رهایی ست.بنابراین کوشش انسان همواره بر این بوده تا بر این حس فاءق آید.در گذشته ارتباط تنگاتنگ انسان و طبیعت،ازین رنج می کاسته اما با گذر زمان و پیشرفت تمدن روز به روزبر حس تنهایی افزوده می شود.عیاشی جنسی و می گساری شاید در ظاهر راهی برای فرار از جدایی باشد اما پس از زایل شدن خاصیت آن حس اضطراب فرد بیش از پیش میگردد. ★عشق راهی ست برای تسلط بر پوچی زندگی.عشق واقعی یعنی نثار کردن....عشق واقعی انسان را به سمت حفظ وحدت و فردیت سوق میدهد. ★فروم،نظر فروید مبنی بر اینکه عشق اختصاصا تجلی غریزه جنسی ست،مورد نقد قرار داد.از نظر وی ارضای تنش جنسی فقط جزئی از انگیزه ی جاذبه ی دو جنس مخالف است. ★عشق جنسی بین دو انسان بیگانه با فرو ریختن مانع بین آن دو اشتباه گرفته می شود و چون شناخت انسانها فقط محدود به سطح یکدیگر است پس از شناخت ظاهری و کشف هستی یکدیگر پایان می یابد.و این تجارب بارها رخ می دهد و بیگانه ها آشنا می شوند و در جستجوی عشقی جدید می روند.اگر عشق زن و مرد عشقی برادرانه نباشد هر گز به پیوندی بیش از آنچه از پیوند گذرای عیاشی دست می دهد منتهی نخواهد شد. ★عشق مادر به فرزند از نوع نیاز و فداکاری کامل است در صورتی که عشق پدر برای برآوردن انتظارات و خواسته های اوست. ★عشق به خدا در ابتدای بشریت که انسان هنوز با طبیعت پیوند عمیقی دارد به صورت ماه،ستاره،حیوان،درخت و... نمود می یابد پس از گسترش کارهای دستی و ابزار،بت های دست ساخت جایگزین شده و سپس هنگامی که بشر انسان را بالاترین موجود زمین می یابد،به خدایانی با هیبت انسان رو می آورد.و همین خدایان از مادر سالار به پدر سالار تغییر مییابند که در واقع به ترتیب نماد خداوند بخشنده و خداوند عادل است؛تا سرانجام باور به خدا به تعادلی بین این دو میرسد و سرانجام انسان بالغ امروز باید به جایی برسد که که خدا را غیر قابل نام گذاری و اثبات بداند. 《"عشق به معنای ارضای جنسی دو جانبه و عشق به معنای کار تیمی و پناهگاهی برای گریختن از تنهایی دو صورت عادی از انحطاط عشق در جامعه امروزی غرب است که انگاره ی اجتماعی چنین عشقی بیمار گون به وجود آورده است."》

  11. 4 out of 5

    Carlo

    One of my favorite books. I've read it three times now, and i'll probably read it several more times in the future. I really appreciate what a "down to earth" way of dealing with his subject matter that Fromm has. He recognizes that no book can make you a more loving person, but he does recognize that by calling our attention to the myriad ways that we misunderstand, and deceive ourselves about love, we can begin to approach a better understanding of what it might take to become better lovers. H One of my favorite books. I've read it three times now, and i'll probably read it several more times in the future. I really appreciate what a "down to earth" way of dealing with his subject matter that Fromm has. He recognizes that no book can make you a more loving person, but he does recognize that by calling our attention to the myriad ways that we misunderstand, and deceive ourselves about love, we can begin to approach a better understanding of what it might take to become better lovers. He implicates everything from our philosophical assumptions to the way we work in a capitalist society to the way we endlessly pursue idle amusement over the development of the kind of character that energizes a person to act more lovingly in the world. Being principally a psychoanalyst, Fromm is also extremely helpful at helping us see the connections between how we act, how we think, and what we learned early on about the meaning (or illusion/delusion/frustration) of love. Another book I think I could benefit from reading every other year.

  12. 4 out of 5

    ماهرعبد الرحمن

    ستكون قراءة هذا الكتاب تجربة مليئة بخيبة الأمل لأى إنسان يتوقع تعليمات سهلة فى فن الحب. هكذا يصدر إريك فروم كتابه فكل الناس يحتاجون إلى الحب، إلى حب أنفسهم وإلى حب آخرين. وفى البداية هناك بعض الأفكار الشائعة والتى يحاول الكتاب مناقشتها، منها مثلا أن المشكلة الشائعة هى أن الناس دائما تفكر فى الشخص الذى يحبها ويهتم بها وتحاول أن تجذب هذا الشخص بالطرق المعروفة من أول أن يحقق الشخص نجاحا ما أو ثراء ما، إلى أن يحاول أن يكون جذابا جنسيا للطرف الآخر (وتلك عادة هى وصايا مدربى التنمية البشرية التعساء) إل ستكون قراءة هذا الكتاب تجربة مليئة بخيبة الأمل لأى إنسان يتوقع تعليمات سهلة فى فن الحب. هكذا يصدر إريك فروم كتابه فكل الناس يحتاجون إلى الحب، إلى حب أنفسهم وإلى حب آخرين. وفى البداية هناك بعض الأفكار الشائعة والتى يحاول الكتاب مناقشتها، منها مثلا أن المشكلة الشائعة هى أن الناس دائما تفكر فى الشخص الذى يحبها ويهتم بها وتحاول أن تجذب هذا الشخص بالطرق المعروفة من أول أن يحقق الشخص نجاحا ما أو ثراء ما، إلى أن يحاول أن يكون جذابا جنسيا للطرف الآخر (وتلك عادة هى وصايا مدربى التنمية البشرية التعساء) إليكم تلك التجربة: حاول أو حاولى أن تقدم شخصيتك لمن حولك بأنك تملك أى من تلك المزايا (مثقف/ ناجح/ سكسى/ ثرى نوعا ما/ دمك خفيف وبشوش.. إلخ من المواصفات التى ينصح بها عادة) وشوف كمية الإنجذاب اللى هتحصلك:D لكنك فى لحظة ما سوف تحتاج إلى اختيار الشخص المناسب، والإنجذاب بينكما ليس إلا مجرد خطوة بسيطة فى العلاقة. فليس كل من ينجذب لنا أو ننجذب له صالح ليكون هو شريكنا فى رحلة الحياة. إن طبيعة العصر الذى نعيش فيه جعلت فكرة الإنجذاب هى السبب الوحيد لكثير من العلاقات، يقول فروم فـ"بالنسبة للرجل تعد الفتاة الجذابة وبالنسبة للمرأة يعد الرجل الجذاب الجائزتين اللتين يسعيان وراءهما" فى سوق السلع الإنسانية. وتلك العلاقات القائمة على هذا النوع من التفكير (بطريقة التسوق) عادة تنتهى بعد وقت قصير بسبب تغير الحال وحتى تغير شكل الموضة نفسها، يقول فروم، مرة أخرى، فقد كان على الرجل فى نهاية القرن التاسع عشر وبداية القرن العشرين أن يكون عدوانيا وطموحا- واليوم عليه أن يكون متسامحا واجتماعيا لكى يكون جذابا. هناك فكرة أخرى سائدة عن أن الحب هو لحظة/ صدفة/ نظرة.. تتبعها قصة رومانسية عظيمة زى أفلام السينما التى تقدم لحظات جميلة وحميمية، لكن مع ذلك ليست حقيقية تماما. فطول البقاء بالضرورة سوف يخفف مع الوقت من تلك الرومانسية التى يحبها المراهقين وبنات الطبقة الوسطى. وتظهر الرتابة والملل مع مرور الوقت بالقرب والاعتياد. إن شدة الإفتتان بشخص ما لا تعنى بالضرورة أنها حب، فالأغلب أنها تعبير عن درجة الوحدة قبل ظهور هذا الشخص الجديد فى حياتنا. (بفكر مرة أصدم الناس وأكتب عن تعاسة كافكا وبؤسه الشديد حتى فى عز قربه من ميلينا إحدى صديقاته) كانت أم كلثوم تغنى بالأمس القريب :أنا كنت إيه قبل ما أشوفك؟؟ فى تجاربنا الأولى نظن أننا خلقنا من جديد، مع أننا نحمل تاريخا ثقيلا فوق ظهورنا هذا التاريخ هو نحن ببساطة شديدة. وما أن تنتهى علاقتنا الأولى حتى نظن أن العالم نفسه قد انتهى أو يجب أن ينتهى احتراما لحزننا!! يقول ميلان كونديرا فى "غراميات مرحة" إننا نعبر الحاضر بأعين معصوبة، وقصارى ما نستطيعه أن نتنبأ ونحدس بما نعيشه. وفيما بعد فحسب، حين تحل العصابة ونتفحص الماضى، ندرك ما عشناه ونفهم معناه. إن الحب -بحسب إريك فروم- هو فن يجب أن نتعلمه، وحتى فى حالات الفشل يجب أن نتعلم أن نتجاوز بل وأن نغفر ونسامح أنفسنا وغيرنا، وأن نعيد المحاولة بخبرة جديدة. إن الحب هو نقيض الأنانية وهو القدرة على العطاء وعلى الفهم،وهو عين النضج، وكذلك هوالإيمان بالطرف الآخر. إن قصة هانيبال والصخرة التى إعترضت طريقه أثناء عبوره جبال الألب تقول لنا أنه يمكن أن نستخدم قوة الصخرة لهزيمتها. وقد كان من مبادئه: دائما هناك حل، أو سنصنعه. إن صخرة الفشل فى علاقات الحب يمكن هزيمتها دائما، فقط يقتضى ذلك التواضع والمعرفة وبذل الجهد والقدرة على العطاء. يكتب إيريك فروم هنا عن معنى الحب ليس كما هو شائع، وإنما بطريقة عقلانية فلسفية. بالقطع هناك أشكال متعددة وكثيرة لهذا "الحب"، وأحيانا نجد البعض يفهم الحب بمعنى "التملك" والسيطرة على من نحب، واحتوائه، وسجنه. إنها عملية خنق وإهلاك. إلا أن إريك يميز بين مفهوم الحب الناضج وغيره ليتوصل لفكرةتحتاج إلى تأمل، فهو يرى أن الحب ليس علاقة عاطفية ذات انفعالات جياشة ولا يرتبط بعالم الأسرة المسيطر عليه من قبل الذكر وعالم الملكية السائد،(تقوم فلسفة إريك بشكل عام على ثنائية: إما أن تملك وإما أن تكون) لكن الحب -عنده- هو فن يتطلب المسؤولية والاحترام والنظام والتركيز والصبر والاهتمام .وهو موقف عام من الحياة، يتنافى مع الأنانية ويتضمن الموضوعية والعقلانية والتواضع بالضرورة... أي أن الحب يقتضي المعرفة وبذل الجهد والتعلم من الأخطاء. وهو ليس إحساساً تابعاً للذة، بل هو فن، تماما كالحياة، نتعلمه كما نتعلم كل الأشياء. يقول إريك فروم: إن كلمة الوقوع فى الحب ليست صحيحة، فالمحبة فعل إيجابى، والإنسان فيه ينهض، ويخطو ويسير، ويتعلم.

  13. 4 out of 5

    Raha

    یک شب به مناسبتی "زئوس" همه ی خدایان را به جشنی در معبد کوه المپ دعوت کرده بود.خدای جنون و دیوانگی "لیسا" هم در این جشن حضور داشت و دست بر قضا از نوشیدن شراب زیاد مست شده بود خدایان از هر دری سخنی میگفتند تا اینکه نوبت به "آفرودیته" خدای عشق رسید. حرفهای خدای عشق به مذاق خدای جنون خوش نیامد و این دیوانه عالم ناگهان تیری را در کمانش گذاشت و از آنسوی مجلس به سمت خدای عشق پرتاب کرد. تیر خدای جنون به چشم خدای عشق خورد و عشق را کور کرد هیاهویی در مجلس در گرفت و خدایان خواستار مجازات خدای جنون شدند. زئو یک شب به مناسبتی "زئوس" همه ی خدایان را به جشنی در معبد کوه المپ دعوت کرده بود.خدای جنون و دیوانگی "لیسا" هم در این جشن حضور داشت و دست بر قضا از نوشیدن شراب زیاد مست شده بود خدایان از هر دری سخنی می‌گفتند تا اینکه نوبت به "آفرودیته" خدای عشق رسید. حرف‌های خدای عشق به مذاق خدای جنون خوش نیامد و این دیوانه عالم ناگهان تیری را در کمانش گذاشت و از آنسوی مجلس به سمت خدای عشق پرتاب کرد. تیر خدای جنون به چشم خدای عشق خورد و عشق را کور کرد هیاهویی در مجلس در گرفت و خدایان خواستار مجازات خدای جنون شدند. زئوس خدای خدایان مدتی اندیشه کرد و بعد به عنوان مجازات این عمل، دستور داد که چون خدای دیوانگی چشم خدای عشق را کور کرده است، پس خودش هم باید تا ابد عصا کش خدای عشق شود. از آن زمان به بعد عشق هر کجا می‌خواهد برود جنون دستش را می‌گیرد و راهنمایی‌اش می‌کند به همین دلیل است که می‌گویند عشق کور است و عاشق ، دیوانه و مجنون می‌شود از طرف دیگر مطالعات علمی ثابت کرده که در زمان عاشق شدن ، لوب پیشانی مغز کارکرد صحیح خود را از دست می دهد و به همین علت است که فرد عاشق نمی تواند تصمیمات منطقی بگیرد و اصطلاحا گفته می شود که عشق کور است نتیجه ای که میخوام از مطالب بالا بگیرم اینه که از گذشته های خیلی دور تا همین الان ، اکثریت آدم ها بر این باور متفق القول بودن که عشق منطق نمی شناسه و به این راحتی قابل توصیف و اندازه گیری نیست مبحث پیچیده ای مثل عشق در هیچ قاعده و چارچوبی جای نمیگیره ، با این حال نویسنده ی این کتاب به قدری مطمئن راجع به این موضوع حرف میزنه و دستورالعمل صادر میکنه گویی که در حال اثبات یک فرمول ساده ی ریاضی ست که البته هم فقط خود او موفق به کشف اثبات آن شده از طرف دیگر وقتی در رابطه با مباحث لطیفی مانند عشق صحبت می شود ، بد نیست که مقداری احساسات خوشایند هم چاشنی این کار شود ، نه اینکه مثل یک مقوله ی خشک و علمی به چنین مبحثی پرداخته شود !! ... بگذریم که برچسب زدن به بزرگانی چون فروید و اشتباه تصور کردن ایده های این شخصیت برجسته هم ، در کتابی که در باب "عشق" سخن می گوید کار چندان شایسته ای نیست

  14. 4 out of 5

    Roula

    "Οποιος επιμενει στην ασφαλεια και τη σιγουρια ως πρωταρχικες συνθηκες της ζωης, δεν μπορει να εχει πιστη.οποιος κλεινεται μεσα σε ενα δικο του συστημα αμυνας, στο πλαισιο του οποιου η ασφαλεια εκπροσωπειται απο την αποστασιοποιηση και την κατοχη, καθιστα τον εαυτο του φυλακισμενο.το να αγαπιεσαι και να αγαπας απαιτει θαρρος" Αυτο που συμβαινει με τα βιβλια αυτοβελτιωσης δεν ειναι οτι σου ανοιγουν τα ματια ή σου λενε τρομερα μυστικα ή πραγματα που ποτε δεν ειχες σκεφτει.αυτο που μου αρεσει στα εν "Οποιος επιμενει στην ασφαλεια και τη σιγουρια ως πρωταρχικες συνθηκες της ζωης, δεν μπορει να εχει πιστη.οποιος κλεινεται μεσα σε ενα δικο του συστημα αμυνας, στο πλαισιο του οποιου η ασφαλεια εκπροσωπειται απο την αποστασιοποιηση και την κατοχη, καθιστα τον εαυτο του φυλακισμενο.το να αγαπιεσαι και να αγαπας απαιτει θαρρος" Αυτο που συμβαινει με τα βιβλια αυτοβελτιωσης δεν ειναι οτι σου ανοιγουν τα ματια ή σου λενε τρομερα μυστικα ή πραγματα που ποτε δεν ειχες σκεφτει.αυτο που μου αρεσει στα εν λογω βιβλια ειναι το ποσο συχνα κουνω το κεφαλι μου με κατανοηση αναγνωριζοντας τον εαυτο μου σε φρασεις τους ή με αποδοκιμασια (προς τον εαυτο μου)σε σημεια που ξερω πολυ καλα οτι ειναι μεγαλες αληθειες τις οποιες ομως εχω ξεχασει..ειναι μια πολυ καλη εμπειρια αφυπνισης του εαυτου μου και βιβλια οπως αυτο με κανουν να την απολαμβανω.

  15. 5 out of 5

    Mohammad Hanifeh

    خیلی یاد گرفتم از این کتاب. مخصوصاً فصل آخر (تمرین عشق) که میشه گفت هر صفحهش، درسی برام داشت. از متن کتاب: دوست داشتن بدین معنی است که انسان خود را بدون هیچ ضمانتی واگذارد، خود را به طور کامل تسلیم کند، فقط به امید این که عشقش ممکن است در معشوق ایجاد عشق متقابل کند. خیلی یاد گرفتم از این کتاب. مخصوصاً فصل آخر (تمرین عشق) که می‌شه گفت هر صفحه‌ش، درسی برام داشت. از متن کتاب: دوست داشتن بدین معنی است که انسان خود را بدون هیچ ضمانتی واگذارد، خود را به طور کامل تسلیم کند، فقط به امید این که عشقش ممکن است در معشوق ایجاد عشق متقابل کند.

  16. 4 out of 5

    Heba

    هل حقاً الحب يمكن أن يكون فناً نتعلمه ؟.. لا أعتقد إنه فناً ولا يمكن لأحدهم أن يتعلمه ..أحسبه فطرة الانسانية وملكة روحها الحب ما هو إلا العطاء وتحمل المسؤولية والاحترام وأرى أن العطاء هو ركيزته الأساسية ..لن تستطيع أن تولي أحداً اهتمامك واحترامك دون أن يشمل ذلك فعل العطاء... فإن افترضنا إن أحداً ما قد اعتاد التلقي طوال حياته فكيف نُطالبه ان يتعلم العطاء وذلك لا ينفي عنه ان يقع في الحب ولكن سيفشل لا محال كيف يكون الحب فن يمكن تعلمه وهو لحظة تُباغت من وقع القدرعلى اختياره لكي تلتقي روحه بروح من يحب . هل حقاً الحب يمكن أن يكون فناً نتعلمه ؟.. لا أعتقد إنه فناً ولا يمكن لأحدهم أن يتعلمه ..أحسبه فطرة الانسانية وملكة روحها الحب ما هو إلا العطاء وتحمل المسؤولية والاحترام وأرى أن العطاء هو ركيزته الأساسية ..لن تستطيع أن تولي أحداً اهتمامك واحترامك دون أن يشمل ذلك فعل العطاء... فإن افترضنا إن أحداً ما قد اعتاد التلقي طوال حياته فكيف نُطالبه ان يتعلم العطاء وذلك لا ينفي عنه ان يقع في الحب ولكن سيفشل لا محال كيف يكون الحب فن يمكن تعلمه وهو لحظة تُباغت من وقع القدرعلى اختياره لكي تلتقي روحه بروح من يحب ... كما أن الكاتب يرى أن الحب وقوفاً وليس وقوعاً.. ولكنني أراه وقوعاً في لحظته الأولى التى ما أن يزال أثرها سريعاً حتى ولابد أن يكون وقوفاً في رحلة العمر التي تجمع الاثنين معاً وإن تأرجحت بهما الحياة بمعاناتها وخيباتها إلا إنهما معاً يمكنهما المقاومة دون الوقوع

  17. 5 out of 5

    Faeze

    برای یک تکلیف اجباری مجبور بودم این کتاب رو بخونم . بر اساس چیزایی که از فروم می دونستم فکر نمی کردم از این کتاب خوشم بیاد ولی اومد! چقدر خوبه که زندگی کردن و عاشقی کردن رو یاد بگیریم . حالا درسته که شاید یه جاهایی از کتاب به فرهنگ ما نخوره ولی همین که بدونیم عشق ورزیدن یه هنره و میشه آموزشش داد و میشه تقویتش کرد خیلی خوبه . شاید هم یک روز یه روان شناس ایرانی به ذهنش برسه که می تونه هم چین موضوعی رو با در نظر گرفتن مختصات جامعه مون به صورت یه کتاب دربیاره .

  18. 4 out of 5

    Najla Hammad

    إذا أحببنا شخصاً فإننا نحترمه.. إن معنى الإحترام هنا هو القدرة على تقبل من نحب كما هو، تقبل ذاته الفريدة عنا. أريد من الشخص الذي أحبه أن يزدهر وينمو من أجله هو، لا من أجلي أنا.. أريد أن أحبه كما هو، وأن أشعر به كما يريد أن يكون، وليس كما أريد أن يكون. إذا أحببنا شخصاً فإننا نحترم شخصيته المستقلة، الإحترام يكون مبنياً على أسس الحرية. "الحب هو وليد الحرية"، وليس وليد السيطرة*.ه

  19. 5 out of 5

    Mahmut Homsi

    الحُب .. تلك الكلمة المؤلفة من حرفين و التي حيّرت الشعراء و الفلاسفة و الأدباء و علماء النفس و الأخلاق الحُب ربما هو المحرك الأساسي للبشر.. هو الدافع لكل حركة و كل همسة و كل طيف خيال أينما أدرنا وجوهنا سنجد كلمة الحُب لامعة براقة كالألماس الكل يدّعي الحب .. الكل يعرف الحب .. في الأفلام و الجرائد .. في الروايات و الإعلانات الحب المثالي العذري الفطري الذي لا تشوبه لفحة أنانية و لا حاجة مادية و لا زلة عاطفية هل هو موجود فعلاً ؟ هل مثل هذا الحب موجود ؟ هل هناك من يحب الآخر أكثر من نفسه ؟ هل هناك من لا يست الحُب .. تلك الكلمة المؤلفة من حرفين و التي حيّرت الشعراء و الفلاسفة و الأدباء و علماء النفس و الأخلاق الحُب ربما هو المحرك الأساسي للبشر.. هو الدافع لكل حركة و كل همسة و كل طيف خيال أينما أدرنا وجوهنا سنجد كلمة الحُب لامعة براقة كالألماس الكل يدّعي الحب .. الكل يعرف الحب .. في الأفلام و الجرائد .. في الروايات و الإعلانات الحب المثالي العذري الفطري الذي لا تشوبه لفحة أنانية و لا حاجة مادية و لا زلة عاطفية هل هو موجود فعلاً ؟ هل مثل هذا الحب موجود ؟ هل هناك من يحب الآخر أكثر من نفسه ؟ هل هناك من لا يستطيع العيش فعلاً من دون حبيبه ؟ هل هناك حب إلى الأبد ؟ هل صحيح أن هناك إنسان هو قدرنا و هو حبنا الأول و الآخير ؟ إن وجدناه سنعيش معه حياة مليئة بالسعادة و الهناء من غير خلاف و لا فراق هكذا صوروا لنا الحب .. صوروه فعلاً سلبياً ننتظر أن يأتي إلينا أو أن نصادفه عشوائياً قالوا لنا: أن الحُب يبرق حينما نجد الشخص المكتوب .. حينما نجد نصفنا الآخر الذي كان معنا في عالم الأزل كنا جسد واحد.. كنا نفكر سوياً و نضحك سوياً و نبكي سوياً ثم انفصلنا في الدنيا صوروا لنا الحُب أيضاً مثاليات و توقعات ملأت رؤوسنا نُطالب بها محبوبنا و لكن هل هو قادر على تلبية كل هذه التوقعات ؟ هل نحن نُحبه حقاً ؟ أم أننا نريد أن يحبنا ؟ هل نبحث عن الكمال في الحُب ؟ أم أننا نبحث عن النقص فينا لنعّوضه بالحُب ؟ هل غدا الحُب صفقة رأسمالية متبعاً المبدأ السائد في حياتنا المادية الغربية الآن ؟ أبحث عن عدد من الصفات في المحبوب: جمال - وسامة - غنى - لطف - نفاق - ابتسام دائم - قدرة على الاستماع - تفهم - تعاطف و أنا في نفس الوقت أعمل على رفع قيمتي في المجتمع الرأسمالي كي أرتبط مع الشخص المناسب بما يتوافق مع مكانتي: شهادة عليا - رفاهية - أخلاق مغلفة - قدرة على لبس الأقنعة - إبهار و هكذا أجد من يناسبني ليحبني و أحبه و نعيش حياة سعيدة إلى الأبد و لكن هل هذه هي العلاقة الصحّية في الحُب ؟ عالم النفس و الفيلسوف إريك فروم يتناول هذه الموضوعات بشكل فلسفي عميق في كتابه فن الحب يتحدث عن الصعود في الحب بدلاً من السقوط في الحب Standing in love not Falling in love يتحدث عن أن الحُب هو فن كالفنون الأخرى .. و هو أهمها لأن أعظم قسم من حياتنا نقضيه في الحب و البحث عن المحبوب بالفعل نحن نعمل و ندرس و نفكر و نكدح كي نؤمن حياتنا المادية .. و لكننا نظن أن الحُب يأتي إلينا على قدميه أو أنه قطار ننتظره في المحطة .. يأتي و يأخذنا إلى الجنة .. البعض يفوته القطار و البعض يحالفه الحظ و يدخل لا ! الحُب فن يحتاج إلى معرفة و ممارسة و خبرة و الغريب أن الإنسان حينما يسقط يتعلم من سقوطه و يعلم أبناءه أن يتجنبوا السقوط إلا في الحُب .. الكثير يسقط و لا يتعبون أنفسهم في تجنب السقوط أو تجنيب أولادهم السقوط نسقط في الحُب .. ثم نسقط من الحُب نظرية إريك فروم في الحُب نظرية مثيرة قائمة على مبدأ هو أننا كائنات مستقلة .. منفصلة عن العالم الخارجي .. و واعية بانفصالها و بالحُب نحن نهرب من هذا الانفصال .. من هذه الوحدة و العزلة .. نبحث عن ملاذ آمن يحمينا من ظلام المنفى يمدنا بالثقة بأننا لا نواجه الدنيا لوحدنا .. و لا نقف أمام الإعصار من غير سند و لكن بهروبنا إلى الحُب نسقط سريعاً .. يُعمينا خوفنا هذا من الوحدة من أن نكون مع الشخص الصحيح و أن نتصرف معه بالشكل الصحيح حب الله، حب الوالدين، الحب الأخوي، حب النفس، الحب العاطفي كلها وجوه واحدة للحبُ .. لا تنفصل عن بعضها و أي مشكلة في أحدها سيسبب مشكلة في وجه آخر يعرف لنا الكاتب ثمانية علاقات مرضية للحُب و أكثرها بسبب خطأ في حب الأم و الأب لأطفالهما ثم يشرح لنا المبادئ الخمسة لأي علاقة حب صحية و هي Discipline, Concentration, Patience, Faith, and The overcoming of narcissism

  20. 5 out of 5

    Alli

    Have you ever held an idea so closely to the sides of your skull, you could never find the words or phrases to articulate it until someone stopped by and presented you with exactly what you had been searching for? Erich Fromm did this for me in the context of mature and fulfilling relationships. In the words of a good friend "more people should realized that 'serious' philosophers devote think about such things" - 'such things' being how interpersonal relationships are the bedrock of most human Have you ever held an idea so closely to the sides of your skull, you could never find the words or phrases to articulate it until someone stopped by and presented you with exactly what you had been searching for? Erich Fromm did this for me in the context of mature and fulfilling relationships. In the words of a good friend "more people should realized that 'serious' philosophers devote think about such things" - 'such things' being how interpersonal relationships are the bedrock of most human beings' sanity, and the fact that most of us have the incredible ability to create very unhealthy relationships. Fromm tells us that first, being an happy, full person on your own, full of self-love, discipline, and productivity is necessary. Then, wishing for all the same in another human being, creates a bridge of emotion. Respect, awareness, and rationality then form the basis of "practicing" love. Above all, Fromm tells us that loving someone is a decision, and as such, we have full control over our relationships with others and the satisfaction that we derive from them. As a critique, I will say this: Fromm very obviously had little understanding (or concern with) homosexuality, or any other sexual identity not in line with heterosexual, adult couples. This ignorance on his part is apparent at a point in his writing, but I feel also colors his opinions on fatherhood and the relationship between parents and children. After all, if one believes that a parent's role is directly related to their gender to the extent that it restricts and forms their emotional attachments, then that person could not understand healthy and fulfilled couples of the same gender (or no gender) who successfully fill all the necessary roles of parenthood.

  21. 4 out of 5

    Steph

    More than just an average self-help book on (spoiler: you must love yourself and develop the capacity to love before you can love others), Fromm takes a socio-political-historical-psychoanalytic approach to the topic of Love. There are times when it does get a bit theoretical (which is a PLUS for me because I am a nerd), but the book is very much accessible. A friend recently commented that if more people read this book, there would be a lot more happy, functional relationships. True dat. This bo More than just an average self-help book on (spoiler: you must love yourself and develop the capacity to love before you can love others), Fromm takes a socio-political-historical-psychoanalytic approach to the topic of Love. There are times when it does get a bit theoretical (which is a PLUS for me because I am a nerd), but the book is very much accessible. A friend recently commented that if more people read this book, there would be a lot more happy, functional relationships. True dat. This book came at a very critical time in my personal development, so that may be why it was so profound. I think that anyone can take something away from it (I have a friend who reads this book once a year!). It may not affect you the same way, but at the very least, it will make you think about Love in a more complex, critical manner. Love as a way of living, rather than an object to be procured or given away. And of course keep in mind the time period that this was written (50s), so there are some outdated references.

  22. 5 out of 5

    Kitty-Wu

    Las reflexiones de Fromm sobre el amor, la teoría del amor, son interesantes aunque obvias muchas de ellas. No obstante, la parte de la desintegración del amor en la sociedad capitalista occidental me ha hecho reflexionar, contiene ideas muy interesantes. Lo bueno de Fromm es que, a pesar de ser filósofo (como diría Marx) muestra propuestas de acción, y su lenguaje es sencillo e instructivo, lejos del elitismo y la pedantería de otros autores.

  23. 4 out of 5

    Fatemeh sherafati

    من این کتاب رو هدیه گرفتم، از طرف کسی که فکر می کرد تو عشق ورزیدن و یا دوست داشتن مشکل دارم. احتمالا دوست عزیزم فکر می کرد با خوندن این کتاب می تونم تا حدی مشکلم رو حل کنم، اما وقتی خط به خط این کتاب رو می خوندم تازه فهمیدم که عشق اصلا چیزی نیست که راحت بشه به دستش آورد و راحت هم نگهش داشت. اریک فروم بسیار ماهرانه تو این کتاب انواع رابطه های عاشقانه، مثل رابطه والدین-فرزندی، خدا-مخلوق، عشق به جنس مخالف .. رو توضیح می ده و کمک می کنه تفاوت اینا رو بفهمیم تا اونا رو با هم اشتباه نگیریم. کتاب شامل من این کتاب رو هدیه گرفتم، از طرف کسی که فکر می کرد تو عشق ورزیدن و یا دوست داشتن مشکل دارم. احتمالا دوست عزیزم فکر می کرد با خوندن این کتاب می تونم تا حدی مشکلم رو حل کنم، اما وقتی خط به خط این کتاب رو می خوندم تازه فهمیدم که عشق اصلا چیزی نیست که راحت بشه به دستش آورد و راحت هم نگهش داشت. اریک فروم بسیار ماهرانه تو این کتاب انواع رابطه های عاشقانه، مثل رابطه والدین-فرزندی، خدا-مخلوق، عشق به جنس مخالف .. رو توضیح می ده و کمک می کنه تفاوت اینا رو بفهمیم تا اونا رو با هم اشتباه نگیریم. کتاب شامل سه بخش نظریه ی عشق، عشق و انحطاط آن در جامعه معاصر غرب (که الان دیگه شرقم بهش اضافه می شه) و تمرین عشق هست. کتاب تونسته به چاپ سی و یکم برسه که به نظرم به خاطر عنوانش بوده، که عوام مردم، تصور می کنند با خوندن این کتاب می تونند راحتتر دوست داشته باشند و دوست داشته بشند. که اصلا این طور نیست. اتفاقا با خوندن این کتاب همه چی سختتر خواهد شد. خوندن این کتاب رو حتما توصیه می کنم. کمک می کنه با دید فلسفی به دوست داشتن نگاه کنید. ترجمه ی تقریبا روانی هم داره. "جملات قصار کتاب" صفحه 7/ آنکه هیچ نمی داند، به چیزی عشق نمی ورزد. آنکه از عهده ی هیچ کاری بر نمی آید، هیچ نمی فهمد، آنکه هیچ نمی فهمد، بی ارزش است. ولی آنکه می فهمد، بی گمان عشق می ورزد، مشاهده می کند، می بیند... هرچه بیشتر دانش آدمی در چیزی ذاتی باشد، عشق بدان بزرگتر است... هر که فکر کند همه ی میوه ها در همان وقت می رسند که توت فرنگی، از انگور چیزی نمی داند. "پاراسلوس" صفحه 36/ انسان را به عنوان انسان ورباطه اش را با دنیا به عنوان یک رابطه انسانی فرض کنید، در نظر بگیرید که عشق را تنها با عشق می توان مبادله کرد، واعتماد را با اعتماد و بر همین قیاس. اگر بخواهید از هنر لذت ببرید، باید آموزش هنری دیده باشید، اگر بخواهید در دیگران موثر باشید، خودتان باید واقعا شخصی پرشور و عامل نفوذ در مردم باشید. هر یک از روباط شما با انسان و با طبیعت مبین زندگی فردی و حقیقی شما، که بیانی از خواست ارادی شماست، باشد. اگر شما بدون اینکه طلب عشق کنید، عشق می ورزید، یعنی اگر عشق شما عشقی است که قدرت تولید عشق را ندارد، اگر به وسیله ی تجلی زندگی به عنوان یک عاشق از خودتان یک معشوق نساخته اید، عشق شما ناتوان است، که یک بدبختی است. صفحه 52/ عشق کودکانه از این اصل پیروی می کند که:" من دوست دارم چون دوستم دارند."، عشق پخته و کامل از این اصل که: "مرا دوست دارند چون دوست دارم" عشق نابالغ می گوید:" من تورا دوست دارم برای اینکه به تو نیازمندم". عشق رشد یافته می گوید:" من به تو نیازمندم چون دوستت دارم".

  24. 5 out of 5

    Ebony

    I underestimated the power of this rather unsophisticated looking book. I have no idea who Fromm is but I imagine since he’s a German Jew and lived through both world wars that he’s a pretty insightful scholar. He writes so eloquently about what love is and what is it not that I felt enlightened with every sentence. Actually, I was imagining myself as bell hooks reading it for the first time in preparation to write All About Love. So many of her premises are grounded in Fromm’s theories and I lo I underestimated the power of this rather unsophisticated looking book. I have no idea who Fromm is but I imagine since he’s a German Jew and lived through both world wars that he’s a pretty insightful scholar. He writes so eloquently about what love is and what is it not that I felt enlightened with every sentence. Actually, I was imagining myself as bell hooks reading it for the first time in preparation to write All About Love. So many of her premises are grounded in Fromm’s theories and I love All About Love. Basically Fromm argues that love is an art that requires practice and it requires that we get outside of ourselves enough to want to get into the deeper parts of another person. He writes about the human passion for connectedness and our angst with the constant knowledge of our separation from the world. Love is a form of (re)union that puts us back in connection with God and earth and other beings. Sometimes we try to recreate that union with sex but sex without love does not solve the problem in earnest. He writes a lot about how love attachments are formed in childhood through our parental relationships—a mother’s love is unconditional; a father’s love is earned. He argues that our concept of a father God is rather infantile because we only aim (in Christianity in particular) to gain the approval of God instead of aiming to be like God—the embodiment of love. He admits to not believing in God so his God love sections are biased, but thought-provoking nonetheless. He also makes the argument that God had to become love. Well, that’s not his argument really, but after reading I understand God becoming love throughout the Old Testament in his increasing promises not to simply kill as punishment anymore until we get to Jesus as the perfect sacrifice. I like the idea of God growing into love and me trying to be like God—it suggests that there is hope. I like his idea of love and sex as essentially giving and how one cannot love if one is either selfish or selfless because self-love is the premise for all other types of love and how one cannot have erotic love without brotherly love because to love the object of one’s erotic affection is to embody the capacity to love humankind. Good stuff. All day.

  25. 4 out of 5

    أَحمدْ الهوّارى

    يا الله! ما أروع هذا! هذا الكتاب يمدك بطاقة روحية، وعقلية، وإيمانية. فروم يرشدك إلي الله، يدفعك لكى تجد ذاتك وكينونتك، يدفعك لكى تفهم قيمة الحب. هو لا يرمى إلي الحب بمعنى العشق وفقط. هو يتحدث عن الحب الأخوى، الأمومى، العشقى، الجنسى، حب الله، حب الذات. الكاتب يلخص مشكلة الوجود في الحب ويقول: الحب هو الجواب العاقل والمقنع الوحيد علي مشكلة الوجود الانسانى، اذن فإن أى مجتمع يستبعد-نسبيا- تنمية الحب، يجب أن يتلاشى. في البداية يقوم الكاتب بوضع مقدمة عن الإنسان وشعوره بالوحدة فيقول: الإنفصال يعنى اليأس و يا الله! ما أروع هذا! هذا الكتاب يمدك بطاقة روحية، وعقلية، وإيمانية. فروم يرشدك إلي الله، يدفعك لكى تجد ذاتك وكينونتك، يدفعك لكى تفهم قيمة الحب. هو لا يرمى إلي الحب بمعنى العشق وفقط. هو يتحدث عن الحب الأخوى، الأمومى، العشقى، الجنسى، حب الله، حب الذات. الكاتب يلخص مشكلة الوجود في الحب ويقول: الحب هو الجواب العاقل والمقنع الوحيد علي مشكلة الوجود الانسانى، اذن فإن أى مجتمع يستبعد-نسبيا- تنمية الحب، يجب أن يتلاشى. في البداية يقوم الكاتب بوضع مقدمة عن الإنسان وشعوره بالوحدة فيقول: الإنفصال يعنى اليأس والعجز عن الاستحواذ علي العالم- الأشياء والناس – بشكل فعال، انه يعنى أن العالم يستطيع أن يحاصرنى بدون قدرة من جانبى علي رد الفعل ازاءه. ثم يستكمل في كيف كان يغذى هذا الشعور سواء بالطقوس العربدية أو السكر أو أى شئ آخر في سبيله تخدير الإنسان مؤقتا. أقول لكَ شئ؟ دعك من هذا الهراء الذى اكتبه واقرأ الكتاب بلا نقاش .. " والطريق الآخر لمعرفة السر هو الحب. الحب هو نفاذ فعال إلي الشخص الآخر الذى تخمد الوحدة رغبتى لمعرفته. اننى في فعل الاندماج اعرفك، أعرف نفسى، أعرف كل انسان، وأنا لا أعرف شيئا "

  26. 4 out of 5

    Abby

    Everyone should read this book. It's for people who are in or trying to be in a relationship, but it's really also for any person who wants to be a better world citizen, in terms of how we relate to everyone (significant other, family, friends, strangers, etc.). The premise is really that today's modern/Western/Capitalistic society does not allow for people to truly practice the "art of love"--that being the art of loving a significant other or of brotherly love or neighborly love. That is why s Everyone should read this book. It's for people who are in or trying to be in a relationship, but it's really also for any person who wants to be a better world citizen, in terms of how we relate to everyone (significant other, family, friends, strangers, etc.). The premise is really that today's modern/Western/Capitalistic society does not allow for people to truly practice the "art of love"--that being the art of loving a significant other or of brotherly love or neighborly love. That is why so many people have difficulty keeping/finding/understanding love. Essentially the ability to love and have compassion for others is a state of being that requires characteristics that are made use of throughout life, not only in relationships. The beginning of the book gets a little cynical about society, but the last two or three chapters more than make up for it. Discipline, responsibility, faith (not in God/religion, but in yourself and others), not being lazy/apathetic, not being narcissistic, giving, etc. are some of the key concepts discussed. I don't have the book with me, otherwise, I would write down some of my favorite quotations, but at the very least, everyone should read through the last two chapters.

  27. 4 out of 5

    Foad

    عشق در وهله نخست بستگى به يك شخص خاص نيست، بلكه نوعى رويه و جهتگيرى آدمى است كه او را به تمامى جهان، نه به يك معشوق خاص مى پيوندد. اگر انسان فقط يكى را دوست بدارد و نسبت به ديگران بى اعتنا باشد پيوند او عشق نيست، بلكه يك نوع همزيستى يا خودخواهى گسترش يافته است. با اين حال مردم فكر مى كنند علت عشق وجود معشوق است، نه توانايى درونى. در حقيقت فكر مى كنند كه چون كس ديگرى را جز معشوق دوست ندارند، اين دليلى بر شدت عشق شان است. چون درك نمى كنند عشق يك توانايى روحى است، خيال مى كنند تنها چيز لازم پيدا كرد عشق در وهله نخست بستگى به يك شخص خاص نيست، بلكه نوعى رويه و جهتگيرى آدمى است كه او را به تمامى جهان، نه به يك معشوق خاص مى پيوندد. اگر انسان فقط يكى را دوست بدارد و نسبت به ديگران بى اعتنا باشد پيوند او عشق نيست، بلكه يك نوع همزيستى يا خودخواهى گسترش يافته است. با اين حال مردم فكر مى كنند علت عشق وجود معشوق است، نه توانايى درونى. در حقيقت فكر مى كنند كه چون كس ديگرى را جز معشوق دوست ندارند، اين دليلى بر شدت عشق شان است. چون درك نمى كنند عشق يك توانايى روحى است، خيال مى كنند تنها چيز لازم پيدا كردن معشوق مناسب است و پس از آن همه چيز به خودى خود ادامه خواهد يافت.

  28. 4 out of 5

    hanan al-herbish al-herbish

    الفن حُبّ .. و الحبّ فن في الحياة .. و لكي يصبح الإنسان فناناً عظيماً عليه أن يتعهّد فنّه بالرعاية و الاهتمام .. و يتحلّى من أجله بالصبر .. و التركيز .. مكرساً ذاته من أجل حبه . إن أعمق حاجة من حاجات الإنسان .. هو كسر حدّة الشعور بالإنفصال .. و التوق إلى التوحّد . " الحب " هو أحد الحلول الُمثلى .. لكي يحقق الإنسان حاجته .. أن تكون مُحباًً معناه : أن ترعى من تحبه و تهتّم به .. أن تكون مسئولاً في تلبية إحتياجاته النفسية و مطالبه .. سواء عبّر عنها أم لم يٍعبّر .. و ألا تتحول هذه المسئولية إلى " هيمنة " الفن حُبّ .. و الحبّ فن في الحياة .. و لكي يصبح الإنسان فناناً عظيماً عليه أن يتعهّد فنّه بالرعاية و الاهتمام .. و يتحلّى من أجله بالصبر .. و التركيز .. مكرساً ذاته من أجل حبه . إن أعمق حاجة من حاجات الإنسان .. هو كسر حدّة الشعور بالإنفصال .. و التوق إلى التوحّد . " الحب " هو أحد الحلول الُمثلى .. لكي يحقق الإنسان حاجته .. أن تكون مُحباًً معناه : أن ترعى من تحبه و تهتّم به .. أن تكون مسئولاً في تلبية إحتياجاته النفسية و مطالبه .. سواء عبّر عنها أم لم يٍعبّر .. و ألا تتحول هذه المسئولية إلى " هيمنة " . بوجود عامل مُهم .. ألا و هو " الاحترام " أن تحترم كينونة شريكك الخاصة .. و تكون كعينيه اللتان يبصران بها و عقله الذي يفكر به .. و عالمه الذي ينمو و يكبر .. أن تزول كل تلك الفوارق و السدود و الحواجز بينكما .. لأنكما " بالحب " ذاتاً واحدة .. ... في هذا الكتاب .. يبين لنا إيريك فروم .. أنواع الحب .. الحب الأمومي .. الحب الأخوي .. الحب الجنسي .. بشرح موجز و جميل .. و كيف أن حضارة الغرب المعاصرة تفتقر إلى هذه العاطفة .. بل قامت بتسليعها .. " فكما ،، أنا أعطي .. عليّ أن آخذ " مما يجرّد الحب من أعظم مقوماته .. و أكثرها حيوية .. يجرده من " العطاء السخي و الكريم " و يجعله مجرد " مُقايضة " في سوق المشاعر .

  29. 4 out of 5

    Mohammed Hichem

    كتاب فلسفي بإمتياز .. يتحدث عن الحب بعيدا عن التنمية البشرية ( العنوان مضلل ).. كتاب صادم ( بالنسبة لي صدمة إيجابية ) .. أظن أنه علي قراءته مرة ثانية

  30. 4 out of 5

    Jareed

    Also posted on my blog: i'mbookedindefinitely There's a lot of grain of truth in this theorizing and objectification of love that Erich Fromm successfully wrote. Let me quote with liberality such instances more so for the inherent beauty and magnificence of such statements. One page xix "It (book) wants to convince the reader that all his attempts at love are bound to fail; unless he tries most actively develop his total personality so as to achieve a productive orientation." On page 22 "Love is an Also posted on my blog: i'mbookedindefinitely There's a lot of grain of truth in this theorizing and objectification of love that Erich Fromm successfully wrote. Let me quote with liberality such instances more so for the inherent beauty and magnificence of such statements. One page xix "It (book) wants to convince the reader that all his attempts at love are bound to fail; unless he tries most actively develop his total personality so as to achieve a productive orientation." On page 22 "Love is an activity, not a passive effect; it is a 'standing in' not a 'falling for.' In the most general way the active character of love can be described by stating that love is primarily giving, not receiving." On page 56 "To love somebody is not just a strong feeling — it is a decision, it is a judgement, it is a promise. If love were only a feeling, there would be no promise to base the promise to love each other forever. A feeling may comes as it may go. How can I judge that it will stay forever, when my act does not involve judgement and decision?" On page 71 "Most people believe that love is constituted by the object not by the faculty. Because one does not see that love is an activity, a power of the soul, one believes that all that is necessary to find is the right object - and that everything goes by itself afterward. This attitude can be compared to a man who wants to paint but who, instead of learning the art, claims that he has just to wait for the right object and that he will paint beautifully when he finds it. If I truly love one person I love all persons, I love the world, I love life. If I can say to someone 'I love you,' I must be able to say, 'I love in you everybody, I love through you the world, I love in you also myself." From a scholar and an academician's perspective, Art of Loving is highly reminiscent and indicative of the great scholar Fromm is. His arguments are well thought out and psychologically anchored. The conclusions are convincingly rationalized. My propensity to disagree however trickles in regarding certain points in his arguments. Fromm situates fatherly love as love that is conditional in contrast to motherly love as unconditional. This condition, Fromm writes, depends on the child's capacity to please, satisfy and fulfill every fatherly expectation, requirement and demand. Now before anything else, the strength of this forthcoming argument is not anchored on personal disposition (for I am neither a father nor a husband yet) nor is it on a personal father-son relationship but on the patent criticism on Freud's study —that much of adult psychological development is founded on the child's experience (because it perpetuates that development is not progress and change but accumulation of the same static component). Now for you Fathers out there, is Fatherly love truly conditional? Does it really depend upon any fulfillment of a condition? Isn't it a bit partial, bordering sexism for fatherly love to be labeled as conditional? This is pivotal since Fromm forwards the argument that conditional fatherly love is the significant half component for the development of a mature being capable of truly loving. Cannot fatherly love be demanding, hard-driving, expectant and directing while at the same time be unconditional? Because in contrast to what Fromm writes, that the failure to transcend the conditional fatherly love results to one extreme end of the stick, the incomplete and incapable-of-loving person, perhaps such incapability have resulted from such conditional fatherly love in a very fundamental manner. Fromm's proposition of this kind of a fatherly love however carries something more portentous because as much as reality has put it, the general rule is non-fulfillment of such 'condition' and the fulfillment being the exception which necessarily forwards the conclusion that most individuals are incapable of loving. The social milieu (having been published at 1956) at the time of the writing of this book is gleamed from the very words and arguments Fromm has employed. Take for example Fromm's argument on homosexuality, capitalism, and on criticism on Freud. What surprised me however is Fromm's repeated employment of biblical passages and resources. In hindsight this should have come with no surprise at all as no better book talks (categorically and objectively) about love than the Bible, and this is true whether one reads it as a religious keystone or as a plain literary work. Basically one of the theses of this book is that an individual has to be a complete individual by himself/herself. And I have always believed this to be true and found that acclaimed romantic statement 'you complete me!' to be a grossly incorrect statement. Fromm hits that mark masterfully. Considering it all, Art of Loving is one enlightening work, something I'd never fail to recommend.

Add a review

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading...
We use cookies to give you the best online experience. By using our website you agree to our use of cookies in accordance with our cookie policy.